Bu makale, Türkiye’de merkezi yönetim–yerel yönetim arasındaki yetki paylaşımını kavramsal ve kuramsal temelleri, hukuki çerçeve, pratik uygulama ve reform süreçleriyle birlikte incelemeyi amaçlamaktadır.

Yöntem olarak mevzuat incelemesi, akademik literatür ve Sayıştay, OECD ve Dünya Bankası gibi kurumların değerlendirme raporlarının karşılaştırmalı bir yapı benimsenmiştir.

Çalışma kapsamı, merkezi ve yerel idarenin hukuki statüsü, mali yapısı ve görev alanları; uygulamada ortaya çıkan yetki çakışmaları, 1980 sonrası reform dalgaları ve 2012 Büyükşehir düzenlemesi; 2017 değişiklikleri sonrası yeniden merkezileşme eğilimleri; güncel tartışmalar ve karşılaştırmalı perspektif üzerinden uyarlanabilir politika önerileri olarak sınırlandırılmıştır. Böylelikle üniter yapıyı koruyan, fakat yerel inisiyatif, mali yeterlilik ve hesap verebilirliği güçlendiren bir denge tartışılmaktadır.

Bu çalışma ile, Türkiye’de merkezi yönetim ile yerel yönetimler arasındaki yetki paylaşımını anayasal, hukuki ve kurumsal boyutlarıyla ele alarak, söz konusu ilişkinin tarihsel dönüşümünü, reform süreçlerini ve güncel tartışmalarını bütüncül bir çerçevede incelenmeye çalışılmıştır.

Sonuç olarak, Türkiye’de yetki paylaşımının tek yönlü bir yerelleşme ya da merkezileşme süreci olarak değil; dönemsel ihtiyaçlar, siyasal tercihler ve idari kapasite farklılıkları doğrultusunda şekillenen dinamik bir denge arayışı olarak geliştiği görülmüştür.

KONTDER

Dergimizin Nisan 2026 sayısına ulaşmak için tıklayınız...

Daha fazlası için: Yerel Yönetim ve Denetim dergimizin Nisan-2026 sayısını okuyabilirsiniz.

Dergimize mobil uygulamamız veya internet sitemiz üzerinden ulaşabilirsiniz.

Dergilerimize ulaşmak için tıklayınız...

Saygılarımızla,

KONTDER

Mobil Uygulamamızı İndirmek İçin Tıklayınız. Play Store / AppStore

 X (Twitter): @kontder   İnstagram : kontderr    Youtube :  @kontderr